Zonder verbinding met jezelf geen verbinding met de ander

Gepubliceerd op 11 februari 2020

De afgelopen weken heb ik een paar mooie opdrachten gedaan in organisaties waar (soms meer, soms minder) spanning zat. Wij van Bureau Ten Bate roepen dan vrolijk: “Spanning=brandstof om te groeien”! Maar als je in die spanning zit, klinkt dat net zo ongeloofwaardig als de WC-eend reclame. Dus ik laat het “wij van Bureau Ten Bate” maar vallen en zoek naar verbinding. Want als ik wil dat er beweging komt, zal ik eerst moeten zorgen voor verbinding. Eerst en vooral de verbinding met mijzelf zoeken voordat ik dat van een ander vraag. En als ik verbinding met mijzelf heb, kan ik het zelf ook makkelijker met een ander maken. Zeker in opdrachten waar de verwachtingen hoog zijn, of het gedoe in het team stevig aanwezig is, kan ik de spanning veel beter voelen als ik in verbinding met mijzelf ben. Als vanzelf kan ik me dan ook afvragen wat mij zou helpen en gaan denken in oplossingen vanuit de klant, in plaats van voor de klant. Ook dit is een constante oefening, het checken van de verbinding met jezelf. Volgens mij werkt dat voor iedereen weer anders, het in verbinding met jezelf komen, de natuur 🌳 ingaan, meditatie 🧘🏼 of een keer doorzakken 🍻in de kroeg, of een combinatie…. hashtagverbinding hashtagpersoonlijkleiderschap hashtagbeweging

 

Data volgende leergang Systeemdenken 2020 bekend

Gepubliceerd op 1 oktober 2019

Denk je erover je te verdiepen in Systeemdenken? Kijk hier voor meer informatie over onze leergang.

Wabi Sabi: de pracht van imperfectie

Gepubliceerd op 13 september 2019

Als Bureau Ten Bate hebben we jaren geleden de afspraak gemaakt dat elke vennoot om de 4 jaar 8 weken vrij mag nemen in de zomer. Om zo balans aan te brengen tussen soms intensief werk en leven en op te laden voor het mooie werk dat wij doen. Ik was de gelukkige dit jaar. Samen met mijn echtgenote heb ik 8 weken gereisd, eerst door Japan en daarna de VS. Mijn interesse voor Japan was groeiende en is na deze reis alleen maar groter geworden.
Een van de dingen die indruk op me maakte is Wabi Sabi: de pracht van imperfectie. De Japanse cultuur, die zich kenmerkt door veel aandacht voor details, brengt vele mooie dingen voort, of het nu een tempel is of een mooi gemaakt eetstokje. Je ziet dat er veel aandacht aan is besteed. En dat is ook meteen de kern: het gaat om aandacht, niet om het (mooie) resultaat van die aandacht. Ook imperfecte dingen zijn mooi. Wabi Sabi staat voor de schoonheid van een aardewerken kommetje, dat net niet rond is, of de plooien in een ouder wordende huid. Het contrast met de Amerikaanse cultuur kan haast niet groter. Daar merkte ik zo de vluchtige, snelle manier van doen en het snel inschatten: is dit mooi of lelijk? Het oordeel is snel geveld. Het gaat juist niet om de aandacht waarmee iets is gemaakt, maar of het er mooi uitziet.
Ik voelde de verleiding om een kant te kiezen: de Japanse cultuur trekt mij meer en is beter! Maar dat helpt niet. Alles heeft twee kanten en als ik de ene kant heel goed zie, zie ik aan de andere kant iets over het hoofd. Dus nu ben ik naarstig op zoek naar het goede en mooie van het snelle. Want dat is er natuurlijk ook, ik kan het alleen niet zo goed zien. Zo blijf ik weer een leven lang leren.

Bootcamp Systeemdenken en Deep Democracy

Gepubliceerd op 11 april 2019

Wil je kort en krachtig en met veel leereffect jezelf scholen in Deep Democracy of Systeemdenken? Wij hebben een tweedaagse bootcamp ontwikkeld waarin je veel leert door te doen, reflecteren, aanpassen en weer verder leren. Aantrekkelijk voor professionals die meer zicht en sturing willen ontwikkelen op hun omgeving. De bootcamp is het meest geschikt voor medewerkers die onderdeel uitmaken van één of meer (project)teams of samenwerkingsverbanden. We werken met minimaal 8 tot maximaal 16 deelnemers.

Meer weten? Lees de flyers, stuur een bericht of bel ons!

bootcamp Systeemdenken

bootcamp Deep Democracy

Zelforganisatie bij Gemeente Den Haag: artikel TVOO

Gepubliceerd op 25 maart 2019

Met gepaste trots verwijzen wij naar het artikel in TVOO over hoe wij helpen, sparren en begeleiden bij de invoering van zelforganisatie bij Gemeente Den Haag.
Zelforganisatie bij de gemeente Den Haag

Wil je onze waaier over Zelforganisatie ontvangen? Vul dan onderstaand contactformulier in o.v.v. ‘waaier’ en je adresgegevens.

Nieuwe data Leergang Systeemdenken

Gepubliceerd op 24 februari 2019

De nieuwe data voor de leergang Systeemdenken zijn bekend. Kijk hier voor meer info:
Leergang Systeemdenken 2019-2020

Spanning = brandstof

Gepubliceerd op 20 december 2018

De afgelopen maanden zijn wij steeds meer gaan werken met een voor ons waardevolle manier van besluiten nemen. Waar voorheen de bovenstroom en de onderstroom meer door elkaar liep, hebben we ontdekt dat het ook heel zinvol is om de onderstroom soms uit de besluitvorming te halen. Niet om de onderstroom te negeren, maar om in de juiste verhouding onder- en bovenstroom besluiten te nemen. Een van de onderdelen is “Spanning = brandstof”, wat leidt tot betere besluiten. Meer hierover lees, maar vooral zie je in ons laatste BateBerichtje.

Leergang Systeemdenken 2019

Gepubliceerd op 20 juni 2018

Kijk hier voor meer informatie over de nieuwe leergang Systeemdenken 2019:
Leergang Systeemdenken 2019

De wijsheid van de minderheid

Gepubliceerd op 28 februari 2018

door Caroline Reij

In Trouw las ik een interview met Joanna Williams, een onderwijsexpert uit Kent. Zij vindt dat er in de (overwegend linkse) academische wereld veelal hetzelfde wordt gedacht, waardoor er te weinig ruimte is voor andere inzichten. Zo kan kennis zich niet goed voortdurend ontwikkelen.

Persoonlijk weet ik te weinig van de academische wereld in Engeland om te beoordelen of ze een punt heeft of niet. Ik kan het me wel voorstellen.

Williams beschrijft in mijn ogen namelijk iets algemeen menselijks: het is heel prettig om gelijkgestemden om je heen te hebben. Het geeft ons mensen een verbindend gevoel als ‘de meeste neuzen onze kant op wijzen’. We horen erbij. Bovendien scheelt het ons veel tijd en is er minder gedoe. En last but not least: de kans op succes achten we groter als niemand aan onze stoelpoten zaagt.

Toch denk ik dat veel academici (en vele anderen met hen) heel goed beseffen dat een kritisch tegengeluid nieuwe wegen creëert en inzichten kan brengen. Velen voeren dan ook graag een goed debat. Het is ook de oplossing die Williams aandraagt. Ze pleit voor een open debat: “De universiteit hoeft zich niet te laten leiden door inspraak van klanten (zoals in een bedrijf), maar mag zich óók niet behoeden voor afwijkende ideeën”.

Dat is mooi gezegd en ik ben het met haar eens. Maar, is deze aanbeveling voldoende om meer ruimte voor andere inzichten te laten ontstaan? Ik vrees van niet.

De grootste uitdaging zit ‘m in de manier waarop we met elkaar omgaan, want daar lopen de meningen vaak al uiteen en dan bereik je elkaar niet meer op de inhoud. Om nog even bij het academische voorbeeld te blijven: sommige mensen zijn niet voor rede vatbaar, reageren op de persoon en niet op de inhoud of nemen wetenschappelijk bewijs niet serieus. Hoe kan een wetenschapper deze mensen dan nog wel serieus nemen?

Als mensen vanuit verschillende uitgangspunten en omgangsvormen handelen, ontstaan er gevoelens van onrust, onzekerheid of soms zelfs bedreiging. Let wel: dat geldt voor alle partijen. De neiging om van ons af te bijten, terug te slaan of om ons terug te trekken in onze eigen ‘safe haven’ is dan het meest voor de hand liggend.

Weg open debat.

Wat kun je doen in dergelijke situaties? Niet alles is op te lossen. Toch kun je een heel eind komen. Daarvoor is het nodig om een debat goed voor te bereiden. Zorg dat je tijdens het gesprek de meerderheid serieus neemt en dat je daarnaast ook werkelijk oog houdt voor de stem van de minderheid. Hierbij enkele gouden tips:

• Wees je bewust van de omgangsregels op basis waarvan je het gesprek wilt voeren. Maak deze expliciet en vraag de aanwezigen om instemming. Check of iemand nog iets heel anders verwacht. Includeer deze verwachtingen zoveel mogelijk in een set van gezamenlijk gedragen omgangsregels. Mogelijk is dit al het meest interessante deel van het gesprek!
• Williams zegt in het interview: “niemand hoeft braaf te luisteren”. Ik pleit daar WEL voor. Wees ‘braaf’ in die zin, dat je oprecht benieuwd blijft. Vraag je af: welke wijsheid zit er in de woorden? Zeker als iemand anders denkt dan jij. Trek niet te snel je conclusie. Laat je niet afleiden door de manier waarop iemand de boodschap brengt. Vraag door. Alles doet ertoe.
• Ga zelfs nog een stapje verder: ga actief op zoek naar andere standpunten. Stel de vraag: “wie denkt er nog iets heel anders?” Dan wordt de wijsheid van de minderheid zichtbaar. Maar let op: bijna niemand staat er graag alleen voor. Dus, vraag door: “wie herkent dit op één of andere manier?” Er zijn altijd gelijkgestemden. Zo ontstaat er weer verbinding in een groep en een sfeer waarin meer mensen iets willen zeggen, zelfs als je iets anders vindt dan de rest.
• Williams zegt verder dat je niet alles voor zoete koek hoeft aan te nemen. Ik zeg: neem de koek WEL aan. Je hoeft deze niet (direct of helemaal) in je mond te stoppen of door te slikken. Maar, neem de tijd en bekijk de vorm, wees geïnteresseerd in de samenstelling, neem een klein hapje. Wees een echte onderzoeker en laat je verrassen.
• Zeg dan pas wat jij vindt, voelt of ervaart. Gebruik “ja, en…”. Zo kan er een heel ander gesprek ontstaan.
• Zorg voor een neutrale gespreksleider, die met alle partijen evenveel begaan is (meervoudig partijdig).
• Misschien heb je een blinde vlek: de blinde vlek van de meerderheid? Met elkaar vergeet je onbewust dat jij niet weet wat de ander weet, dat jij niet ziet wat de ander ziet, dat jij niet voelt wat de ander voelt, dat jij niet denkt zoals de ander denkt.

 

Denk regelmatig: “I might be wrong” en handel ernaar

Dit shirt is gemaakt door: keep it complex – make it clear

Van ‘OF’ naar ‘EN’

Gepubliceerd op 14 december 2017

door Rombout Schipper

 

Van “OF” naar “EN”.

Regelmatig kom ik in organisaties waar steeds veel keuzes gemaakt moeten worden. Zo is soms de discussie of we gaan inzetten op specialisten of generalisten. Maar ook in allerlei andere keuzes komen we schijnbare dilemma’s tegen, we hebben het gevoel te moeten kiezen.

Natuurlijk helpt het als je duidelijk kiest voor een bepaald product of dienst. Je bent herkenbaarder, je kunt je meer profileren. Daar tegenover staat dat je ook altijd wat verliest, iets opgeeft. Hoe maak je nu een goede keuze? Ons brein vindt het heerlijk om een duidelijke keuze te maken, het is ook een bepaalde vorm van leiderschap om duidelijke keuzes te maken. Je wordt gewaardeerd als je als leider keuzes maakt, we weten waar we aan toe zijn. En toch, toch is de praktijk niet zo binair of rechtlijnig.

En daar weer die vraag: Hoe maak je nu een goede keuze? Om je te helpen goede keuzes te maken kun je met onderstaand model eens oefenen.

Het eerste model is een soort winst- en verliesrekening. Je vult alle vakjes in en weegt af wat zwaarder weegt. Een kwestie van optellen en aftrekken. Heel behulpzaam om inzicht in je eigen motieven of de motieven van een team te krijgen.

Als je de beweging maakt van 1 naar 2 naar 3 naar 4 help je jezelf om eerlijk(er) te zijn in de keuzes die je wilt maken.

Maar, nu het ‘en’. De kunst is om te kiezen voor ‘En’ in plaats van ‘Of’. Want dan neem je alle voor- en nadelen die er zijn, met het volgende belangrijke verschil: je concentreert je op de voordelen van beide keuzes en ziet de nadelen van beide keuzes. En die neem je mee. Het gaat erom dat je dit in een goede verhouding doet. Het volgende plaatje laat dat zien.

Dit vraagt behoorlijk veel lef: kiezen voor ‘en’ in plaats van ‘of’. De moeite waard om eens te proberen, mij bevalt het goed.

Pagina's:123volgende »